Ertegenover staan de momenten die daar dwars doorheen prikken, helder, vervuld van bewustzijn en aanwezigheid; een vorm van aanwezigheid die overigens niets te maken heeft met een ‘ik’, maar eerder met het samenvallen van het ik met al het andere. Woolf herinnert zich bijvoorbeeld dat ze, als kind, keek naar een bloembed in de tuin en bij zichzelf... See more
Article
uit essay nina weijers ,citaat van Virginia woolf