Bij zijn studie naar de prestaties van topatleten zag fysiologisch wetenschapper Stephen Seiler een patroon: de beste atleten bleken niet alleen meer te trainen, maar ook meer te rusten. Prestatie is niet alleen gerelateerd aan activiteit, maar ook aan inactiviteit.

We zijn te ‘productief’ om na te denken, onze verbeelding te gebruiken, relaties aan te gaan.

In het machinetijdperk is een grote rol weggelegd voor wie nadenkt, droomt, vriendschappen opbouwt. En daarvoor moeten we juist minder productief zijn.